Kristín Hálfdáns gerði góða grein fyrir því verkefni sem við okkur blasir í sorpmálum, í grein í BB í gær.
Meirihluti bæjarstjórnar ákvað nú rétt fyrir jól að farið skuli í heildarútboð á sorpmálum Ísafjarðarbæjar svo leita mætti fleiri leiða en þeirra sem við okkur blöstu eftir að skýrsla sorpnefndar var gefin út. Minnihlutinn brást ókvæða við, vildi strax taka ákvörðun og þá helst þannig að ofninn í Funa væri endurnýjaður. Hörð átök urðu um þetta í bæjarstjórn, þar sem minnihlutinn henti gaman að “fávisku” okkar.
Það er ljóst að brennsluofninn í Funa er kominn að fótum fram. Tími er því kominn til að taka ákvörðun um framhaldið. Annaðhvort þarf að endurnýja sorpbrennslustöðina eða finna aðrar leiðir. Endurnýjun Funa, þ.e. ofns og annars búnaðar, getur hæglega kostað 300-500 milljónir króna.
Að mínu mati er árið 2010 alls ekki góður tími til að fjárfesta í dýrum búnaði frá Danmörku á óhagstæðu gengi. Gámaþjónustan og Íslenska Gámafélagið halda því fram að þau geti leyst okkar sorpmál á hagkvæmari hátt en með brennslu. Við getum ekki lokað eyrunum fyrir því og munum því bíða með endanlega ákvörðun þar til að niðurstaða útboðs liggur fyrir.
Við sjálfstæðismenn viljum teygja okkur ansi langt í því að fá aðra niðurstöðu en þá að Funi verði endurnýjaður. Jafnvel þó svo fari að við neyðumst til að endurnýja Funa er skynsamlegt að fresta erlendum fjárfestingum í lengstu lög, þar til gengi krónunnar hefur styrkst.
Hvernig sem þetta mál fer þá er ljóst að á næstu árum verður að bæta verulega meðferð okkar á sorpi. Flokkun og endurnýting er framtíðarfarvegur í sorpmálum. Þó svo að orkusala úr Funa sé nokkurs konar endurnýting þá liggur framtíðin í mun betri úrvinnslu og endurnýtingu heldur en brennslu sorps.
