Bæjarmálafundir sjálfstæðisfólks í Ísafjarðarbæ

Pólitískur áhugi og pólitísk deyfð virðast einhvernveginn toppa á sama tíma um þessar mundir. Fólk bloggar á Facebook og annarsstaðar, oft með ruddaskap og látum, og hneykslast yfir fréttunum heima í stofu eða á kaffistofunni. Það er aftur á móti erfitt að fá sama fólk til að mæta á hverskonar fundi og fylgjast með og taka þátt í gagnrýninni umræðu. Kannski vill fólk ekki þurfa að standa fyrir máli sínu, -vill bara blása út í loftið án allt of mikillar ábyrgðar. Margir eru auðvitað mjög uppteknir í erli hvunndagins og eiga erfitt með að koma fleiru að í þétt skipaðri dagskránni. En sumir gætu hugsanlega skorið eitthvað niður af sjónvarpsáhorfinu.

Fyrir þá sem vilja fylgjast með málefnum bæjarfélagsins og vilja kannski fá að varpa fram spurningum, nú eða lesa bæjarfulltrúum pistilinn, þá eru bæjarmálafundir sjálfstæðisfólks í Ísafjarðarbæ kjörinn vettvangur. Fundirnir eru yfirleitt fyrsta þriðjudag í hverjum mánuði, nema á sumrin. Þarna mæta bæjarfulltrúar sjálfstæðismanna og bæjarstjóri ásamt fleira áhugasömu sjálfstæðisfólki. Fólk þarf ekkert að trana sér fram frekar en það vill og getur þess vegna setið og fylgst með.  Það eru yfirleitt alltaf einhver ákveðin efni á dagskrá og svo er opnað fyrir önnur mál. Í kvöld verður t.d. rætt um byggðakvótaúthlutunina, sem alltaf er mjög umdeild.

Fyrst og fremst snúast fundirnir um málefni sveitarfélagsins. Bæjarfulltrúar og bæjarstjóri kynna það sem efst er á baugi í bæjarmálunum, t.d. fjárhagsáætlun þegar hún er á dagskrá, nú eða hjúkrunarheimili, grunnskólamál eða byggðakvóta. Einstöku sinnum eru þó rædd málefni sjálfstæðisflokksins á landsvísu, sér í lagi þegar nær dregur landsfundi eða þegar stór mál er flokkinn varða eru í fjölmiðlum.

Þarna mæta venjulega um 15-20 manns, en gaman væri að sjá ný andlit.

Íslenska leiðin

Í leiðara New York Times í dag er fjallað um Ísland. Þar er sagt að sú leið Íslands að yfirtaka ekki skuldir bankakerfisins og láta þess í stað kröfuhafa taka á sig tap (áhætta sem þeir höfðu reyndar fengið greitt fyrir að taka með hluta vaxtaálagsins) virðist æ skynsamlegri nú þegar efnahagur landsins byrjar að rétta úr kútnum.

Maður hlýtur að velta því fyrir sér hvort þetta er ekki líka rétta leiðin til að fara með kvótakerfið. Nú þegar kvótahafar hafa nánast haldið landinu í gíslingu í tvö ár og náð nýjum hæðum í skemmdarverkum sínum, með fulltyngi SA, í kjaraviðræðum undafarið.

“Íslenska leiðin” væri sú að klippa á hnútinn, láta þá taka skellinn sem komu sér sjálfir í óefni með því að kaupa kvóta af einhverjum sem aldrei höfðu átt þá. Mönnum sem þóttust eiga kvótana, þó landslög segðu annað. Mönnum sem reyndu að slá eign sinni á þá. Kvótahafar eru auðvitað ekki þjófsnautar og þess vegna eiga þeir heldur ekki þessa kvóta. En þeir voru gráðugir kjánar að halda að þeir kæmust upp með að slá eign sinni á kvótana. Þeir gerðu mistök. Þeir eiga að borga fyrir þessi mistök sjálfir.

Íslenska leiðin bendir til þess að okkur muni farnast best með því að láta tjónið bitna á þeim sem tóku áhættuna. Hún segir okkur að þannig verði fljótlegast og sársaukaminnst að byggja aftur upp traustan sjávarútveg, þjóðinni til velfarnaðar.

Hérna er hlekkur á tillögur um fiskveiðistjórnun sem ég og fleiri lögðum fram fyrir stuttu. Þarna eru að vísu hugmyndir um að draga úr því tjóni sem kvótahafar verða fyrir vegna breytinganna. Ef maður íhugar íslensku leiðina, þá er það kannski rangt.

Fiskveiðistjórnun – Markmiðasetning og sjálfbærni

Ég tók þátt í áhugaverðri ráðstefnu um íslenska þjóðfélagsfræði í Háskólasetri Vestfjarða nú á dögunum. Þar flutti ég fyrirlestur í málstofu sem bar titilinn “Sjálfbær þróun”.http://hsvest.is/radstefnur_og_fyrirlestrar/radstefna_um_islenska_thjodfelagsfraedi/

Fyrirlesturinn minn fjallar um hugtakið sjálfbærni, hvernig það er skilgreint og hversu mikið vantar upp á að kvótakerfið taki mið af hugmyndum alþjóðasamfélagsins um sjálfbærni. Nálgast má fyrirlesturinn hér.

Tillögur um nýtt kerfi í stað kvótakerfisins

Við, hópur fólks sem þekkingu hefur á sjávarútvegsmálum og skilning á að breyta þarf fiskveiðistjórnunarkerfi okkar íslendinga sendum frá okkur þessar tillögur að breyttu stjórnkerfi. Þessar tillögur okkar gera ráð fyrir mun meira frelsi til fiskveiða. Jafnframt ganga þær út á að gjald fyrir afnot af auðlindi ráðist af eftirspurn, sanngjarnara verður það varla. Þetta auðlindagjald skiptist jafnt milli ríkis og sveitarfélaganna. Þar með er viðurkenndur réttur íbúa sjávarbyggða til arðsins af fiskimiðunum.

Kerfið er einfalt og auðvelt að koma því á. Engu að síður er hægt að þróa það og bæta í framtíðinni. Tillögurnar má lesa hér.

Kjördagur og kraftaverk

Kosningabaráttan hefur verið mjög skemmtileg hjá okkur sjálfstæðismönnum og frábært að finna þá sveiflu sem með okkur er. Við höfum ekki látið draga okkur í skítkast og þann subbuskab sem á okkur hefur verið hermdur. Þess vegna höfum við sigrað kosningabaráttuna. Ég er ekki viss um að þeir sem sökkva sér í drullubaksturinn hafi jafn gaman af.

Við höfum reyndar gott veganesti þar sem eru störf okkar fyrir sveitarfélagið. Rangfærslur í grein á Skutli í gær um að minnihlutinn gæti að kynjahlutfalli við skipan í nefndir eru dæmi um það hvernig gefa má skakka mynd af raunveruleikanum. Fólk getur kynnt sér þessar nefndir á vef Ísafjarðarbæjar.

Rangfærslur um málefni eldri borgara eru annað dæmi um slíka raunveruleikabjögun. Þar höfum við einmitt verið að standa okkur mjög vel á flestum sviðum, þó vissulega vanti enn nýtt hjúkrunarheimili. Þeir sem kynna sér málin komast fljótt að hinu sanna.

Ég og samflokksfólk mitt erum ekki að fara að gera nein stórkostleg kraftaverk. Við höfum fyrst og fremst hugsað okkar að vanda til allra verka. Kannski endar það samt með einhverjum smáum kraftaverkum þegar upp er staðið.

Félagsmál og velferð í Ísafjarðarbæ

Nú er komið að lokum kjörtímabils og sveitarstjórnarkosningar á næsta leiti. Þar sem ég hef gegnt hlutverki formanns félagsmálanefndar allt þetta kjörtímabil er kannski við hæfi að ég geri í stuttu máli grein fyrir umfangi félagsmála í Ísafjarðarbæ. Ekki ætla ég að tæma þau mál heldur gera stutta grein fyrir helstu atriðum.

Auk skólamála og annarra menntamála er fjölmörgum félagslegum málefnum sinnt af Skóla- og fjölskylduskrifstofu. Helstu verkefni skrifstofunnar eru að halda uppi öryggisneti velferðarsamfélagsins, sinna ýmsum málefnum aldraðra og barna og jafnréttismál. Um næstu áramót munu svo málefni fatlaðra bætast við þessi verkefni.

Sorpmálin

Kristín Hálfdáns gerði góða grein fyrir því verkefni sem við okkur blasir í sorpmálum, í grein í BB í gær. 

Meirihluti bæjarstjórnar ákvað nú rétt fyrir jól að farið skuli í heildarútboð á sorpmálum Ísafjarðarbæjar svo leita mætti fleiri leiða en þeirra sem við okkur blöstu eftir að skýrsla sorpnefndar var gefin út. Minnihlutinn brást ókvæða við, vildi strax taka ákvörðun og þá helst þannig að ofninn í Funa væri endurnýjaður. Hörð átök urðu um þetta í bæjarstjórn, þar sem minnihlutinn henti gaman að “fávisku” okkar.

Það er ljóst að brennsluofninn í Funa er kominn að fótum fram. Tími er því kominn til að taka ákvörðun um framhaldið. Annaðhvort þarf að endurnýja sorpbrennslustöðina eða finna aðrar leiðir. Endurnýjun Funa, þ.e. ofns og annars búnaðar, getur hæglega kostað 300-500 milljónir króna.

Að mínu mati er árið 2010 alls ekki góður tími til að fjárfesta í dýrum búnaði frá Danmörku á óhagstæðu gengi. Gámaþjónustan og Íslenska Gámafélagið halda því fram að þau geti leyst okkar sorpmál á hagkvæmari hátt en með brennslu. Við getum ekki lokað eyrunum fyrir því og munum því bíða með endanlega ákvörðun þar til að niðurstaða útboðs liggur fyrir.

Við sjálfstæðismenn viljum teygja okkur ansi langt í því að fá aðra niðurstöðu en þá að Funi verði endurnýjaður. Jafnvel þó svo fari að við neyðumst til að endurnýja Funa er skynsamlegt að fresta erlendum fjárfestingum í lengstu lög, þar til gengi krónunnar hefur styrkst.

Hvernig sem þetta mál fer þá er ljóst að á næstu árum verður að bæta verulega meðferð okkar á sorpi. Flokkun og endurnýting er framtíðarfarvegur í sorpmálum. Þó svo að orkusala úr Funa sé nokkurs konar endurnýting þá liggur framtíðin í mun betri úrvinnslu og endurnýtingu heldur en brennslu sorps.

Hafnamál – draumar og alvara

Í morgun var heitur pottur um hafnamál í kosningakaffihúsi okkar sjálfstæðismanna í Ísafjarðarbæ. Það var mjög notaleg og góð stemming. Ammrískar pönnukökur í stöflum fljótandi í hlynsírópi með morgunkaffinu. Muggi hafnarstjóri mætti glóðvolgur úr sextugsafmæli og hélt kynningu á málefnum hafna Ísafjarðarbæjar. Margir lögðu líka til málanna þarna.

Mikil uppbygging hefur átt sér stað á höfnum Ísafjarðarbæjar á liðnum árum. Það helgast fyrst og fremst af því að ríkisstjórnin setti á svokölluð sólarlagsákvæði um fjármögnun hafnarframkvæmda. Í því felst að ríkið hyggst hætta þáttöku sinni í hafnarframkvæmdum en tekur um 60-70% þátt í þeim fram að því. Fresturinn sem ríkið hefur gefið hefur þó verið framlengdur ár frá ári. En af þessum sökum hefur bæjarstjórn lagt mikið fé í hafnarframkvæmdir á síðustu árum meðan mótframlag ríkisins býðst. Það kom líka fram í máli hafnarstjóra að mikið liggur við að við sinnum viðhaldi þeirra miklu hafnarmannvirkja sem eru í Ísafjarðarbæ. Því viðhaldi hafði verið illa sinnt í lok síðustu aldar og því af miklu að taka við val verkefna. Það er rétt hjá Mugga að við megum ekki láta þessi mannvirki drabbast niður.

Muggi ræddi um farþegaskipakomurnar, en þeim hefur fjölgað gífurlega á undanförnum árum. Einn af okkar draumum er að dýpka og breikka rennuna inn á Pollinn þannig að stóru farþegaskipin geti lagst við Ásgeirsbakka. Það mundi færa okkur mun meiri tekjur af þessum skipakomum. Viðræður hafa átt sér stað við samgönguyfirvöld um þessi mál og líka um gerð varnargarðs í norður frá olíumúlanum. Slíkur varnargarður myndi verja betur skemmtibátahöfn við Edinborgarhúsið. Með öðrum garði á móti suðurfrá Torfnesi mætti svo verja Pollgötuna fyrir ágangi sjávar og þá væri jafnframt komið þar frábært lægi fyrir stóra skemmtibátahöfn. Það er draumur sem við ætlum að vinna frekar í að skipuleggja með bæjarbúum á næsta kjörtímabili. Svokallað Torfnesrif gæti verið hluti af slíkri framtíðarsýn.

Á fundinum ræddum við einnig um hugsanlegt samstarf við Bolvíkinga. Það þarf ekki að koma til sameining sveitarfélaganna til þess að hægt sé að auka samstarfið verulega. Það mætti hugsa sér að hafnirnar yrðu reknar í einu rekstrarfélagi, hafnasamlagi. Það gæti eflaust leitt af sér hagkvæmni að hugsa málefni þessara hafna heildstætt. Slíka hluti verður að skoða gaumgæfilega, sérstaklega þegar hart er í ári.

Það er altént ljóst að þó mikið hafi verið unnið þá eru næg verkefni til staðar og mörg þeirra gætu verið býsna skemmtileg.

Súpufundir og heitir pottar

Nú er kosningabaráttan komin á fullt. Meðal annars er búið að opna heimasíðu, Facebook síðu og kosningaskrifstofuna okkar, Kaffi X-D.

Á föstudaginn byrjar svo hin pólitíska stemming. Sturla Böðvarsson ætlar að koma á súpufund hjá okkur í hádeginu á föstudag og ræða við okkur um fjarskipta- og samgöngumál. Fá málefni eru jafn mikilvæg Ísafjarðarbæ og fáir eru jafnfróðir um þau og Sturla. Það er mikilvægt veganesti fyrir verðandi bæjarfulltrúa að ræða þessi mál og brjóta til mergjar eftir því sem kostur er. Hver veit nema í súpuna verði mættur kræklingur af svæðinu.

Á laugardagsmorgun klukkan 10:00 verður svo fyrsti Heiti potturinn í þessum kosningum. Við sjálfstæðismenn í Ísafjarðarbæ höfum lengi haft það fyrir sið fyrir sveitarstjórnarkosningar að bjóða fólki til funda milli kl. 7:00 og 8:00 að morgni nokkra virka daga til að ræða pólitísk málefni sem brenna á fólki. Þessa fundi höfum við kallað Heita potta. Við höfum svo stundum haft þessa fundi á öðrum tímum, en samt kallað þá Heitu pottana.

Heiti potturinn á laugardaginn verður um hafnarmál og komur farþegaskipa í bæinn. Sérstakur gestur fundarins verður hafnarstjórinn okkar, hann Muggi. Það ættu að geta skapast líflegar umræður, enda höfum við sjálfstæðismenn glæstar vonir í þessum efnum eins og sjá má á stefnuskránni okkar. Við viljum byggja upp sjósportmiðstöð í Ísafjarðarbæ og skemmtibátahöfn við Pollinn. Allt tekur þetta þó tíma og þarf að fá góðan undirbúning og virka umfjöllun meðal bæjarbúa.

Fjórir listar komnir fram

Jæja, þá er búið að skila inn fjórum framboðslistum í Ísafjarðarbæ. Þrír þeirra koma ekki á óvart, þ.e.a.s. listar sjálfstæðismanna, framsóknarmanna og Í-lista. Sá fjórði er hinsvegar listi menntaskólanema sem virðist að mestu leiti hafa verið settur saman í nótt sem leið. Enn á eftir að koma í ljós hvort bætt verður úr ágöllum þess lista á komandi sólarhring.

Árið 1996 bauð Fönk-listinn fram í Ísafjarðarbæ og náði frábærum árangri. Þá var öldin önnur. Að vísu var þar um að ræða mjög frambærilegt ungt fólk sem hefur plumað sig ágætlega eftir það. En það var fleira sem stuðlaði að góðum árangri Fönk-listans og e.t.v. svipaðir hlutir og nú hafa áhrif á velgengni Besta flokksins í Reykjavík.

Á þeim árum hafði Ísafjörður lengi þurft að glíma við sífelldan klofning og rifrildi í bæjarstjórnum sem oft virtist eiga best heima í sandkassa. Margir kjósendur voru því að lýsa óánægju sinni með vinnubrögð og samstarfsleysi sveitarstjórnarmanna. Fönk-listinn fékk líka yfir 20% atkvæða og tvo menn kjörna.

Nú er öldin önnur í Ísafjarðarbæ. Sambærilegur rígur og að ofan greinir hefur sést í nokkrum sveitarfélögum á Íslandi. Í Ísafjarðarbæ hefur ríkt friður og ákaflega gott samstarf frá því 1998 þegar núverandi meirihluti sjálfstæðismanna og framsóknarmanna tók við stjórn bæjarins. Stundum hefur jafnvel náðst gott samstarf við minnihlutann, en reyndar ekki á þessu kjörtímabili þó boðið hafi verið upp á það.

Bæjarfulltrúar sjálfstæðismanna í Ísafjarðarbæ hafa ekki tekið þátt í þeim skrípaleik eða hrunadansi sem víða hefur tíðkast annarsstaðar í landinu. Við fjárfestum ekki í sundhöll þó okkur hafi langað. Við höfum sýnt stillingu. Við vitum að við getum gert betur en ætlum áfram að feta af stillingu þann þrönga stíg sem erfiðar aðstæður í efnahags- og atvinnuþróun Vestfjarða hafa markað okkur.